Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Τα μεγαλύτερα ταξίδια είναι αυτά του μυαλού. Τι θα λέγατε να γίνουμε συνοδοιπόροι..;

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Work harder, not smarter?!

Share it Please





Οι άνθρωποι που ξέρουν ανέκαθεν τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους, μεγαλώνουν με το ίδιο όνειρο, το κυνηγάνε, το πετυχαίνουν και παραμένουν ικανοποιημένοι με την επιλογή τους μην αμφισβητώντας την ποτέ, είναι πρώτον βαρετοί (συγνώμη αλλά είναι), δεύτερον τους αμφισβητώ εγώ και τρίτον έχω δηλώσει ότι με εκνευρίζουν. Οπότε δεν πρόκειται να ασχοληθώ με αυτήν την κατηγορία, να με συμπαθάτε.

Θα ασχοληθώ με το υπόλοιπο ποσοστό που, αν και για απείρως διαφορετικούς λόγους, δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι θέλει να κάνει στη ζωή του, με τη ζωή του, για τη ζωή του.

Σε άλλους αυτό ακούγεται χαζό, άλλοι το παίρνουν ελαφρώς και άλλοι-ονόματα δε λέμε- κοντεύουν να πάθουν τριπλό εγκεφαλικό κάθε φορά που το ξανανοίγουν. Και η συχνότητα είναι ανησυχητική, πιστέψτε με.

Το θέμα είναι πως αν και το πρόβλημα είναι ένα, οι λύσεις που προτείνονται και που θα ακούσεις είναι άπειρες (σας ευχαριστώ βιβλία αυτοβελτίωσης!) και οι αιτίες, αν και δεν νομίζω ότι τελικά είναι τόσες πολλές, είναι κάπως δύσκολα προσδιορίσιμες, ειδικά στο σημείο του ποια/ες ταιριάζουν στη δική μας περίπτωση.
Γιατί τα είπαμε, στη θεωρία και καλός να μην είσαι, γίνεσαι. Το θέμα είναι ότι δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να γνωρίζεις τη θεωρία, αν δεν αναγνωρίζεις σε ποιο κομμάτι της ανήκεις, ώστε να μπορέσεις να κάνεις και κάτι γι αυτό.

Και αναφέρομαι στην αιτία αυτή τη φορά.
Ποιος είναι δηλαδή ο λόγος που δεν έχεις βρει ακόμη τι είναι αυτό που σου αρέσει και σε γεμίζει.
Θα επιμείνω σε αυτό το γιατί, γιατί χωρίς να αποσαφηνίσεις πλήρως το γιατί δεν πράττεις, είναι όπως καταλαβαίνεις κομμάτι δύσκολο να πράξεις συνειδητά προς τη σωστή κατεύθυνση. Μιλάω σε β' πρόσωπο αλλά να ξέρεις ότι τα λέω και σε μένα αυτή τη στιγμή, χωρίς να έχω την παραμικρή ψευδαίσθηση ότι είμαι σε καλύτερη μοίρα από σένα. Για την ακρίβεια πολύ πιθανό να ισχύει το αντίθετο, οπότε νιώσε ελεύθερος να μοιραστείς τις σκέψεις σου και συ μαζί μου στα σχόλια.


Ήθελα να αναφερθώ σε διάφορες αιτίες που έχω στο μυαλό μου, αλλά σήμερα με έχει απορροφήσει μία συγκεκριμένη, οπότε για να κρατήσω το ποστ αυθόρμητο όπως πάντα, θα επεκταθώ σε αυτήν.
Πρόκειται για κάτι που ενώ όλοι πάνω κάτω ξέρουμε μέσα μας, εγώ ήθελα κάποιον να με κοιτάξει στα μούτρα και να μου το πει. Στο youtube ήταν το βίντεο και δε καταλαβαίνω γιατί δε το θεωρείς άμεση επικοινωνία αυτό!(;)


Ο τύπος λοιπόν είναι αυτός εδώ 
και το βιντεάκι του το είδα από ένα άρθρο του Φώτη Χατζηνικολάου, τον οποίο αν δε γνωρίζεις ήδη καλύτερα να κλείσεις επιτόπου αυτό το ποστ και να δεις τι θα πει πραγματική συγγραφή άμεσα εδώ: http://souvlaki-fitness.com/ πριν επιστρέψεις (λολ).

Ο κύριος αυτός λοιπόν αντιστρέφει το γνωστό μέχρι τώρα ρητό, λέγοντας μας πως όχι φίλε μου, δεν γίνεται να ξεκινήσεις δουλεύοντας έξυπνα. Θα ξεκινήσεις δουλεύοντας σκληρά.
Μόνο έτσι θα "κερδίσεις" το δικαίωμα και ουσιαστικά εννοεί θα αποκτήσεις την ικανότητα να μπορείς να κρίνεις ποια είναι η έξυπνη προσέγγιση.
ΤΟΣΟ απλό και όμως μου άλλαξε προοπτική.
Δε σου λέω να συμφωνήσεις, δε σου λέω ότι συμφωνώ.

Αλλά σε προκαλώ να το σκεφτείς ένα λεπτό στα σοβαρά.
Πόσα μα πόσα μα πόσα.... πράγματα κατά καιρούς λέμε ότι θα θέλαμε να κάνουμε, αλλά βρίσκουμε χίλιες δυο δικαιολογίες, ακόμη και ότι δεν έχουμε κλίση ή δεν είμαστε αρκετά ευφυείς για αυτά, όταν την ίδια στιγμή αποτελεί γεγονός ότι η σκληρή προσπάθεια μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και το ταλέντο όταν αυτό δεν καλλιεργείται.
Και μεις όχι απλά δεν ξέρουμε αν έχουμε ταλέντο για να καλλιεργηθεί, αλλά δεν προσπαθούμε και ποτέ επαρκώς ώστε να δούμε τι παίζει!

Φαντάζεσαι πώς μπορεί να ήταν τα πράγματα στη ζωή σου σήμερα αν για κάποια από όλα όσα αναρωτιέσαι κατά καιρούς δε σκεφτόσουν τον κόπο και την προσπάθεια και απλά βουτούσες με τα μούτρα;
Ναι, μπορεί να κατέληγες στο ίδιο συμπέρασμα, αλλά σίγουρα δε θα ένιωθες το ίδιο μέσα σου.
Θα είχες δεχτεί ή απορρίψει κάποιες πιθανότητες, θα είχες προσπαθήσει.

Ως άνθρωπος που παίζω "έξυπνα" (έτσι λέω πλέον την τεμπελιά μου), έχω καταφέρει νορμάλ πράγματα και δεν μπορώ να πω ότι έχω παράπονο ούτε από τον χρόνο που σπατάλησα ούτε από το αποτέλεσμα. Μου χει κολλήσει βλέπεις η φράση του να καταφέρνω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα με τον λιγότερο δυνατό κόπο. Τη λέω χρόνια αυτήν την καραμέλα, μέχρι που τελευταία άρχισε να με πικρίζει.
Βλέπεις, είναι υποκειμενική σε όλο το εύρος της και δίνει πάτημα σε έναν άνθρωπο να μη προσπαθήσει τελικά όσο θα μπορούσε. Έτσι το βλέπω εγώ τουλάχιστον.
Δεν είναι μάρκετινγκ η ζωή μου και δεν χρειάζομαι να πουλάω πρόλογο στον ίδιο μου τον εαυτό.

Μέχρι τώρα λοιπόν οφείλω να σας πω πως παρόλο που δεν μετανιώνω, σίγουρα αναρωτιέμαι μέσα μου πόσο καλύτερα θα μπορούσα να τα έχω καταφέρει.
Και κυρίως το αν θα μπορούσα.
Βλέπεις, το να παίζεις "έξυπνα" σε βάζει σε θέση ισχύος, σε κάνει να θεωρείς πως και τα μέτρια αποτελέσματα είναι ελεγχόμενα γιατί ούτως ή άλλως δεν έδωσες το 100%.
Σε βάθος χρόνου όμως, αυτό ακριβώς μπορεί να γίνει η μεγαλύτερη ανασφάλειά σου.
Να μη ξέρεις καν αν έχεις 100% για να δώσεις, και κυρίως να φοβάσαι μήπως όταν φτάσει η στιγμή που θα το χρειαστείς, δε θα σου φέρει τα ιδανικά αποτελέσματα με τα οποία παραμύθιαζες μέχρι τώρα τον εαυτό σου.

Αξίζει άραγε;
Είναι όντως αυτό το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Followers