Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Τα μεγαλύτερα ταξίδια είναι αυτά του μυαλού. Τι θα λέγατε να γίνουμε συνοδοιπόροι..;

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Ο μικρός μας εαυτούλης

Share it Please




Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να αμφισβητεί την ίδια του τη λογική; Να αναρωτιέται μήπως τελικά κάτι δεν πάει καλά μαζί του, μήπως τα έχει και λίγο χαμένα;

Πόσες τον έχεις πιάσει να αμφισβητεί την αξία του; Να αναρωτιέται μήπως δεν είναι όλα αυτά που τόσο καιρό νομίζει ότι είναι; Μήπως γι αυτό δεν παίρνει και όσα πιστεύει ότι του αναλογούν;

Πόσο μα πόσο ταλαιπωρούμε αυτόν τον δύσμοιρο εαυτούλη μας με διαρκείς αμφισβητήσεις και ακυρώσεις της ύπαρξής του. Πόσο τον κάνουμε να νιώθει ευάλωτος και ανασφαλής σε κάθε εμπόδιο που μας παρουσιάζει η ζωή.

Τι είναι; Η πρώτη μας γραμμή; Που δε μας νοιάζει αν πέσει θύμα;
Μιλάμε για τον ίδιο σου τον εαυτό, το καταλαβαίνεις;
Καταλαβαίνεις πόσο άσχημο είναι, με την πρώτη δυσκολία να τον βγάζεις στην απ έξω;
Να τον κρίνεις, να τον κατηγορείς, να του ρίχνεις όλο το φταίξιμο;

Και περιμένεις μετά, στην επόμενη δυσκολία, να τα ξεχάσει όλα.
Να υψώσει το ανάστημά του γεμάτος αυτοπεποίθηση και να αντιμετωπίσει κάθε πρόβλημα σαν να μην είναι τίποτε γι αυτόν.
Ενώ τον έχεις ήδη συντρίψει μόνος σου.

Αυτό και αν είναι παράνοια.

Το να τα βάζεις συνέχεια με τον εαυτό σου, είναι παράνοια καλέ μου.
Δεν σε κάνει καλύτερο.
Δε σε κάνει πιο σκληρό.
Δε σε βελτιώνει.

Μόνο πικρία και ανασφάλεια μπορεί να σε γεμίσει.

Κάνε μου μια χάρη.
Την επόμενη φορά που κάποιος δε θα αναγνωρίσει αυτό που είσαι, μην αμφισβητήσεις.
Να το πω και εδώ σε περίπτωση που δεν το γνωρίζεις. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους αρέσει καν η σοκολάτα! Ποιος στο καλό είσαι εσύ για να βλέπουν όοοοολοι πόσο ουάου άτομο είσαι;!

Στην επόμενη τέτοια περίπτωση λοιπόν, απλά κάνε έναν εσωτερικό μονόλογο. Σαν αυτόν που θα έκανες με τον καλύτερό σου φίλο αν κάποιος δεν αναγνώριζε τη δική του αξία. Βλέπεις που το πάω;
Δε χρειάζεται να είσαι πάντα τέλειος, δεν είναι ανάγκη να είσαι καλύτερος από κανένα.
Όσο όμως μένεις ο εαυτός σου και είσαι σταθερός στις αξίες σου, όσο πράγματι προσπαθείς και γίνεσαι έστω και λίγο καλύτερος όσο περνάει ο καιρός, πίστεψε με, αξίζεις.

Αξίζεις να σου δοθούν ευκαιρίες, να σου προσφερθεί βοήθεια αν κάποτε τη χρειαστείς, δικαιούσαι να κάνεις λάθη και το κυριότερο, σου αξίζει να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που όλα αυτά τα αναγνωρίζουν, που εντόπισαν τη μοναδικότητά σου μέσα στο πλήθος και σε αγαπούν για αυτό που είσαι, όπως θέλεις εσύ να είσαι. Και που όταν κάνεις λάθη, γιατί θα κάνεις πολλά, και είσαι στο παρατσάκ να τα ξαναβάλεις με εκείνον το κακόμοιρο εαυτούλη, σου σκάνε μια αγκαλιά και ένα χαμόγελο, σου λένε δυο πραγματικές, γνήσιες κουβέντες και σε ηρεμούν.
Γιατί αγαπούν και τον εαυτούλη σου μαζί. Γιατί καταλαβαίνουν.


Αυτούς τους ανθρώπους να κρατάς.
Αυτούς που τα πάνε καλά και με εκείνη την πλευρά σου.
Οι υπόλοιποι είναι απλά θολούρα που σε εμποδίζει να δεις καθαρά.
Και πίστεψέ με, χρειάζεσαι τις δυνάμεις σου για σημαντικότερα πράγματα από αυτούς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Followers