Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Τα μεγαλύτερα ταξίδια είναι αυτά του μυαλού. Τι θα λέγατε να γίνουμε συνοδοιπόροι..;

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Και τι είναι αυτή η Γνώση δηλαδή;








Και έφτασα να μην εμπιστεύομαι τη γνώση.
Ναι, καλά διαβάζεις. Να μην εμπιστεύομαι την ίδια τη γνώση.
Να μη ξέρω αν μπορεί πια τίποτε να θεωρηθεί ως αληθινό.
Και φυσικά είμαι η τρελή, και εννοείται φτιάχνω θεωρίες συνωμοσίας.. και αλίμονο αν δεν ήταν όλα στο μυαλό μου και υπήρχε ψήγμα αλήθειας σε όλα αυτά.

Δε ξέρω πως μεγάλωσες εσύ, αλλά νομίζω πως όλοι έχουμε ανάγκη σε κάτι να πιστεύουμε, κάτι να γνωρίζουμε και να μπορούμε να το εμπιστευτούμε. Κάπου να στηριχτούμε σαν άνθρωποι βρε αδερφέ, ώστε να χτίσουμε σιγά σιγά τα θεμέλια αρχικά του εαυτού μας και έπειτα της αντίληψής μας για τον κόσμο στον οποίο τελοσπάντων βρεθήκαμε. 
Πίστεψε με έχω και γω την ανάγκη να πιστέψω.

Το θέμα όμως είναι το τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις, απλά για να μπορείς να στηριχτείς σε μια δήθεν δεδομένη και ορισμένη πραγματικότητα.

Δεν είμαι εδώ για να σου πω ότι η γη δε γυρίζει, ή ότι δεν υπάρχουν πρωτόνια.. αν και σε όλες τις επιστήμες ό,τι είναι αποδεδειγμένο ισχύει μέχρι αποδείξεως κάτι διαφορετικού.
Αλλά ακόμη και αυτό που αναφέρω, μου γυρνάει λίγο το μυαλό, Είναι δυνατόν οι μεγαλύτεροι επιστήμονες, φιλόσοφοι, γνώστες στο ευρύτερο φάσμα που θα μπορούσε κάποιος να είναι, να είναι συνάμα οι μεγαλύτεροι αμφισβητίες... και εσύ να μου λες με σιγουριά ότι πιστεύεις κάτι;
Επειδή το είπε ο τάδε που σπούδασε ό,τι και αν σπούδασε; Επειδή φάνηκε από 5,10,100 έρευνες, οι οποίες δε θα μάθεις ποτέ και για κανένα λόγο υπό ποιες συνθήκες διεξήχθησαν πραγματικά;
Επειδή εσύ, στην τοσοδούλικη υποκειμενικότατη πραγματικότητά σου το είδες να συμβαίνει;
So fucking what ρε άνθρωπέ μου καλέ; What on earth is that supposed to be proving..?!

Αν μέχρι εδώ αντιλαμβάνεσαι ότι μάλλον έχω αρχίσει να το χάνω(περισσότερο), μπορείς να αποχωρήσεις και δε θα βάλω τις κατσαρίδες μου να κλαίνε. Όχι γιατί δε με νοιάζει, σαφώς και δεν είναι στις προτιμήσεις μου το να με θεωρούν τρελή. Αλλά γιατί οι πραγματικότητές μας αποκλίνουν τρομερά στη δεδομένη χρονική στιγμή. Οπότε, τα λέγαμε!
Αν ταυτίζεσαι ή είσαι περίεργος, συνεχίζουμε.

Μάθαμε λοιπόν να εμπιστευόμαστε, πολλές φορές τυφλά και χωρίς καμία αμφιβολία, ό,τι μας πλασάρουν από μωρά. Και φυσικά δε θα σου πω όλα αυτά που μας πλασάρουν γιατί, χελόου, αν τα ήξερα δε θα έγραφα αυτό το ποστ. Το θέμα είναι εντελώς άλλο.
Το θέμα και η πηγή της δικής μου ανασφάλειας είναι ότι ποτέ δεν ήξερες, ποτέ δεν ξέρεις και ΠΟΤΕ δε θα μάθεις. Τίποτα σχεδόν. (και έχε στα υπόψιν ότι το "ποτέ" είναι απαγορευμένη λέξη για μένα).

Θεωρώ λοιπόν, στο μικρό χαζό μου κεφαλάκι, ότι ο τρόπος που κατευθύνουν την ανθρωπότητα αυτοί που ελέγχουν τα πράγματα(είπαμε, συνωμοσίες) εδώ και χιλιάδες χρόνια, είναι τόσο άρτια οργανωμένος που δεν ξέρω αν μας επιτρέπει καν να αποκαλούμε τον εαυτό μας εαυτό... από τη στιγμή που είναι από τόσα και σε τόσα πράγματα ετεροπροσδιοριζόμενος και κατασκευασμένος.
Αλλά θα αφήσω χώρο στην ανθρώπινη βούληση και ελευθερία του πνεύματος(όσο μπορούμε να το προσεγγίσουμε πια) γιατί για μια ελπίδα ζούμε.
Και θα δώσω τόπο σε λίγο πιο απτά παραδείγματα.

Αφήνω την πολιτική απ έξω γιατί την κάλυψα ακριβώς από πάνω. Πάρε την ιατρική, την φαρμακευτική, την διατροφολογία, την γυμναστική... όποιον τομέα και να πιάσεις, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα, και για οτιδήποτε σχεδόν και αν ψάξεις, οι απόψεις διίστανται(το λιγότερο).
Ναι, αντιλαμβάνομαι ότι είναι φυσιολογικό το ότι από την στιγμή που διαφορετικές προσωπικότητες, σε διαφορετικό χρόνο και περιβάλλον, με διαφορετικό υπόβαθρο και άλλο τρόπο σκέψης, μελετάνε το οτιδήποτε, τα αποτελέσματα δε μπορεί να είναι τα ίδια.

Αδυνατώ όμως, πραγματικά αδυνατώ να δεχτώ ότι σήμερα, μετά από τόση έρευνα και τόση εξέλιξη, δεν έχουν καταλήξει ακόμη με ακράδαντα στοιχεία σε κάποια συγκεκριμένα συμπεράσματα.
Αδυνατώ να δεχτώ ότι για ό,τι και αν ψάξω... ασπαρτάμη, πρωτείνη, άρσεις θανάτου, ήλιος, εκπαιδευτικές προσεγγίσεις, αύξηση οστικής μάζας, κατάθλιψη, από που βγαίνουν τα μωρά(;) .. για ό,τι μα ό,τι και αν ψάξω (είπαμε, όχι για το αν η γη γυρίζει) θα βρω μια πληθώρα πληροφοριών, και δε μιλάω για τις ανεπίσημες αλλά για τις επίσημες που προέρχονται από αντίστοιχους επιστήμονες και αντίστοιχες έρευνες, η οποία πληθώρα θα υποστηρίζει εξίσου(ε, οκ, προφανώς το λέω κατά προσέγγιση) δύο ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ πλευρές. 

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω το διαδίκτυο που έχει κάνει το απαίδευτο μυαλό μου κουρκούτι. Ενός λεπτού σιγή για όλα τα καμμένα εγκεφαλικά μου κύτταρα.

Δεν προσπαθώ να αναιρέσω την έννοια της εξέλιξης ούτε να τα βάλω όλα σε κουτάκια.
Αλλά δε μπορεί, ανάθεμα, να είναι τόσο δύσκολο για ένα δυο θεματάκια να υπάρχουν πιο σαφείς πληροφορίες.
Και κάπως έτσι (ούτε τα μισά δεν είπα) θέλω να καταλήξω στο ότι ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ τη γνώση, όχι με τον τρόπο που διατίθεται σήμερα.

Θεωρώ πως πάντα και για πάντα οφείλουμε στον εαυτό μας να προσπαθούμε να προσεγγίζουμε την αλήθεια, όσα εμπόδια και αν υπάρχουν. Evolve or die άλλωστε.. Ναι στην εξέλιξη, ναι στην έρευνα, ναι σε όλα... αλλά ένα τεράστιο ΟΧΙ στην ισχυρογνωμοσύνη και τη δήθεν σιγουριά.
Αυτό πραγματικά με ξεπερνάει.
Το να είναι κάποιος σίγουρος για πράγματα τα οποία δε θα μάθει ποτέ αν πραγματικά ίσχύουν.
Όχι, όχι και πάλι όχι.

Γι αυτό λοιπόν για μένα, όλα στο τέλος καταλήγουν σε μια ίσως παρεξηγημένη λέξη, την πίστη.
Την πίστη και την εμπιστοσύνη. Στον εαυτό μας, το ένστικτό μας, τη λογική μας.
Γιατί είναι η κλωστή από την οποία κρεμόμαστε καμιά φορά, όταν παίζουμε επικίνδυνα παιχνίδια με το μυαλό μας.

Αλλά ακόμη και αυτή, καλέ μου άνθρωπε, ακόμη και η λογική σου.. μη ξεχνάς στο τέλος της ημέρας σε παρακαλώ... ότι είναι καθαρά δική σου.

Καλώς ήρθες στον αβέβαιο κόσμο μου!
Enjoy the ride!
Continue Reading...

Followers